Hopefully Ngayong Nandito Ka sa Blog ko, Hindi Ka Nawawala. ^_^

Please don't forget to subscribe to my blog para pag may post ako automatic makikita nyo. Feel free to share my blog sa Facebook, Twitter, Google+ or any other social media.

Salamas!

Monday, January 16, 2012

Anong Feeling ang Pinakamasakit?

Just a few days ago pumasok na naman ang question na "Anong feeling ang pinakamasakit?" Eto yung mga araw ng kung anu-ano na naman naiisip ko at naghahanap ako ng sagot sa tanong ko. Eto rin yung araw na madalas tulala lang ako at busying nag-iisip para masagot ko ang sarili kong tanong. 

Madalas ganun ako. ^_^ Kaya minsan, kahit tawagin mo pa ako ng tawagin, hindi kita mapapansin dahil nag-iisip ako. Sori na. Bingi na nga ako tapos lagi pa ako ng nag-iisip. Kung kakilala kita huwag mo sanang sabihing SUPLADO ako. Tanga lang po. 

In no particular order eto ang nasa top ng list ko:

SELOS

Eto ang isa sa pinakamasakit na feeling. Pag may nililigawan ka at may pinagseselosan kang iba. Sobrang sakit ng feeling na'to at ito yung isa sa pinaka ayaw kong nararanasan. Ang mas masakit na selos eh yung, nagbreak na kayo at meron na siyang iba. Yung tipong malungkot ka na nga, break na kayo tapos makikita mo pa siyang masaya na may kasamang iba. Tapos, lalo ka pang masasaktan dahil dadaanan ka niya as if hindi ka niya kakilala. Tangina lang. 

HOPELESSNESS

Naranasan mo na ba yung gusto mong tulungan yung mahal mo tapos wala kang magawa? Tae yun. Bwiset ang kawalan ng powers para tumulong. Lam mo kung ano pang mas masakit dun? Yung time na may kakayahan kang tumulong pero ayaw niyang magpatulong sa'yo. At kapag tinanong mo siya. Wala siyang dahilan. 

Uhm! Sapul!

TULI

Oo. Masakit nung tinuli ako. 6x ata na-injection ang etits ko sa laser ek ek procedure. Sulit naman. Pero ayaw ko ng ma-inject ulit etits ko. Kahit saan na lang huwag lang etits. Masakit talaga yun. Tapos ilang linggo ko rin hinintay para maghilom yung sugat. Yun pa naman yung time na napakasensitive ng titi. Makakita ka lang ng legs parang titigas na agad. Awts yun!

Sulit naman magpatuli. Buti na lang once lang kailangang magpatuli. 

Di na ako supot. 

IN YOUR FACE BANAT

You go out a lot, you hold each other's hands tightly, you hug, you kiss... And then magugulat ka na lang. Isang araw makikita mo siya sa isang mall may kasamang iba. You talk to her and ask her why she's dating another guy at sasabihin niya sa'yong... 


"BAKIT? TAYO BA."

Nganga!

LOGIC

Mahal nyo ang isa't isa. Tapos biglang may mayamang lalake na hindi man niya type. May kotse, maraming bahay at merong business. Yun ang pipiliin niya. Kasi daw nagpapaka-praktikal lang siya. 

Putanginang praktikal yan. Tapos magdadasal dasal sila ng isang lalakeng magmamahal sa kanila ng tunay. 

Yung mayamang yan ni hindi mo man nasabing mahal ka niya. Lolokohin ka lang niyan katulad ng ibang babaeng nasilaw niya sa pera. Magsama kayo bwiset kang mukhang pera. Tutal nagpapaka praktikal ka lang sa'yo na ang pera. 

Hindi lahat ng materyal na bagay GINTO. 

WHAT IF

Sinabi na niya lahat ng magagandang bagay sa'yo. Ikaw na perfect guy, pogi ka, macho ka, meron kang paninindigan, gentleman ka, wala kang bisyo, mabuting tao ka, ikaw na. Sana hindi na kita pinakawalan. Sana hindi na kita pinakawalan. Sana masaya ako sa'yo ngayon. Sana masaya tayo ngayon. Sana tayo pa. 

And then o-offeran mo siyang maging kayo ulit. 

Tatanggi siya.

Ndi ko gets. 

Tangina This!





Pero ang pinaka-masakit na feeling na naramdaman ko sa buong buhay ko eh...

SELF-PITY

Ayaw na ayaw ko ang feeling ng naaawa ako sa sarili ko. Minsan kahit naaawa na ibang tao sa'kin natatawa na lang ako. Naaawa sila kasi sobrang pudpod na keypad ng celphone ko. Naaawa sila dahil masakit ang loob ko. Naaawa sila dahil heart broken ako. Naaawa sila dahil broke ako. 

Ayos lang yun. 

Ang ayaw ko eh mapunta ako sa point na totally drained ako. Ginawa ko na lahat pero meron pa ring kulang. Ayaw ko yung masakit na feeling na naawa na lahat sa'yo at sa sobrang sama na sitwasyon, nakukuha ko ng maawa sa sarili ko. 

Yung feeling na wala kang magawa para sa sarili mo. 

And then you have to wake up everyday knowing you can't do anything about is just cruel. 

Mapapayuko ka na lang dahil sa shit. 

And then you just hope and pray na someday, mapunta ka ulit sa point na pwede ka ng magstart magmove-on. Ang malaking tanong lang eh.. 

Kelan?

Eto ata yung first post ko sa Simpleng Buhay na hindi talaga simple...

Paksyet lang.