Crush, Infatuation and Love

A new friend of mine once asked me "What would I do if I get infatuated with a guy I just met?" Pinag-isipan ko ito ng mabuti for a split second (Henyo ako eh) and then I told her "Get infatuated with him more."

Honestly, if you get interested with someone who is really cool (minsan hindi mo rin alam kung bakit SIYA), why stop your heart from liking that person? Besides, kung bugso lang ng damdamin yan, mas mabuting makita mo ng makita para magsawa ka rin. 


Pero, kung yung crush mo na-infatuate ka na and then napunta ka na sa point of falling for him or her, ano na gagawin mo? 

This gives you more reason to pursue that person. If you are a girl, why be hesitant na makipagclose or even ligawan ang guy? Dahil ba mas sanay ang mga tao na lalaki ang nangliligaw titigil ka na? I think that's just pathetic. If you want someone, you can court that person regardless of gender. If you are a guy, stop being a pussy. Tayong mga lalake, mahilig sa pekpek pero hindi tayo ang pekpek. 


Paano kung may mahal na siyang iba?

Paano kung may bf/gf na siya? Paano kung may asawa na siya? Paano kung taken na siya?


Just recently, I got infatuated with a girl. She's totally pretty and hot but what I like most about her is sobrang bait niya. Hindi rin siya maarte, tingin ko kahit san siya pupunta makakapag-adjust siya. Masipag din siya at maasikaso. She's totally friendly with everyone and she's really sweet. Kahapon lang nagpost ako kung pa'no magstereotype ang mga lalake at kung bakit mahilig sila sa mga bitch. Ang girl na ito, I'd put her under "pambahay." Kung di'ko siya kilala I'd most probably put her under "pangkama" coz she's totally pretty and sexy. She's super hot talaga. ^_^ But I know her more than my eyes could tell me that's why she's "pambahay." 



Ok na sana eh. 






Kaso may boyfriend. ;p








Tangina This!




And I look at her in awe. I enjoy talking to her, texting her sometimes or kahit chat man lang. Alam mo 'yun? I can spend the rest of the day with this person and be myself kahit na madalas nahihiya ako sa kanya sa hindi ko malamang dahilan.

No. I won't say it's love. I've grown experienced na to say na hindi ako dapat pabugsu-bugso. Just like what I told my friend, I'm following my own advice. I'm just getting infatuated with her more. Of course, ayaw kong umepal na lang sa buhay niya dahil nga nakatali siya. Of course, I try to keep my self calm and do my best not to tell her na i-break na lang ang paksyet niyang bf who doesn't treat her right (sometimes di'ko natitiis). That would make me a SULUTERO. And I don't want to be the bad guy. 

But for now, I'm just the guy who is willing to take care of her. I'm the guy who is willing to wait for her. I'm the guy who can be her shoulder to cry on. I'm the guy who can be with her and not be somewhere else. That's all I am. I can wish to be loved in return, but even if she doesn't, andito lang ako.




Besides...






LOVE can be one way. 


I've already accepted the fact na pwedeng she'll never love me in return. Ganun naman talaga pagmamahal. Magmahal ng hindi nag-eexpect na mamahalin ka rin. You have to be unselfish... Which might hurt... A lot.  

And you can't do anything about it. 

That's Love eh. 

T_T

Luto ng Nanay ang The Best!

Laging masarap ang luto ni Mama. Ba't ba laging ubos ang pagkain kapag si nanay ang nagluto? Bakit ba hinahanap hanap mo ang pagkaing luto ng nanay? Ano nga ba ang sikreto?

Alam ko na. 

May mga bagay, na nasa tabi tabi lang pero di mo napapansin. At kapag nakita mo na, nasasabi mo sa sarili mo na "Ang tanga tanga ko pala. Andyan ka lang pala, hindi ko pa nakikita."

Maybe it's time we people should rethink complicated stuff such as cooking. Kasi, lahat ng bagay pala ay simple lang.

Gigising yun ng 1:30 ng umaga para maghandang mamalengke. 2am darating ang service niya. Madalas late ang service kaya pinapapak siya ng lamok sa labas ng bahay. Adek si mama, ayaw bumaba pag andun na ang service. Ayaw niya kasing may naghihintay.Before 6am makakauwi na siya. Pagod. Hindi siya agad nakakauwi kasi marami silang nagpapa-service sa jeep. 

Gusto ko siyang samahan na lang sa pamamalengke kaso ayaw naman niya. Ayaw niyang masira tulog ko. Para sana maaga rin uwi. Na-try na namin minsan eh. Alas-kwatro pa lang tapos na kami mamalengke. 

Pagkauwi aayusin niya mga pinamili niya sa ref. Itatabi ingredients na iluluto sa araw. Tapos, diretso maglalaba at magbabanlaw. Tambak nilalabhan ni mama. Nagvovolunteer akong ako na lang maglalaba ng damit ko kaso OC si mama. Pag kasi ako naglaba ndi naman ako maarte. Kahit hindi sobrang puti ng damit ko, okay lang. Lalake naman ako.

Sa kakalaba, nagka-scoliosis si mama. Lagi kasi siyang nakayuko.

Paminsan, sa araw ng pamamalantsa, talagang sinisiguro ni mama na diretso at isa lang yung guhit ng tupi ng damit. Maalaga si mama sa damit. Ang mga butas kong pang-araw araw na damit tinatahi ni mama. 

Pati brief ko may tahi! Ano kaya nakakabutas ng brief ko? Ehem ehem ehem..

After lahat ng yan, dun pa lang siya nagluluto. Kung common na tao lang yun tamad ng magluto. Pero si mama, tinatyaga niya pa rin. Minsan, napapaisip ako, ganun ba talaga lahat ng nanay? Kung mag-aasawa ako, gusto ko yung katulad ni mama. 

Pag tinitignan ko si mama wala naman special sa pagluluto niya. Same same lang naman ang pag-gisa niya. Wala ring secret sa ingredients. Takal takal lang ok na siya. Pero sa tuwing kakain ako, napaparami ang kain ko.

Matagal ko ring inisip ba't masarap ang luto niya. And then bigla kong naalala lahat ng ginagawa ni mama bago pa siya magluto. Tama, ang sikreto ng lahat ng bagay ay nag-uumpisa sa preparasyon. 

Hindi, huwag mong isiping pagprepare ng ingredients. Little part pa lang yung ng sinasabi ko. Ang sikreto nasa pagod at puyat ni mama para lang maluto ang kakainin namin. Ang sikreto ay sa ginagawa niya kahit nagkakasakit na.

Ang sikreto ay "LOVE."

Kailangan pa bang i-explain yun?